|
Johannes 9
Terloops Alhoewel! Terloops, in het voorbijgaan. Volgens Exodus is dat ook de vertaling van Pasen. Pascha betekent; het voorbijgaan van de Heer. Zomaar, terloops, alsof het een paas-verhaal is. Elke zondag wil het geheim van Pasen voor ons open leggen, voor ons, hier en nu. Dit jaar is die korte opmerking 'in het voorbijgaan' misschien opmerkenswaardig. Want het zou wel eens kunnen zijn dat zo'n verhaal nu geen kans meer zou maken. Wij zijn immers op ons qui-vive. We zijn tot de tanden gewapend tegen de tijd, tegen het onherroepelijke voorbijgaan. Wij buiten het bestaan zo uit dat we dit verhaal misschien wel eens niet aan ons zullen laten gebeuren, in het voorbijgaan.
|
 |
De
gemankeerde schepping
Jezus ziet een mens, blind uit geboorte. De medische encyclopedie, ook
in ons hoofd, laat ons dan onmiddellijk weten wat er aan de hand is. Probeer
wat meer bijbels over hem te denken. In Genesis 1 zal de mens die van
nature (uit geboorte) blind is grote moeite hebben om in het verhaal te
komen. Dag één, het licht. Als je blind bent zul je dag
één nooit zien, tenzij wanneer er een wonder gebeurt. En
let op het einde van het verhaal: nu je zegt wij zien, nu blijft je zonde.
Blijkbaar is dit blind-zijn een probleem waar je niet zo makkelijk op
komt. Een blinde vlek. Je ziet niet dat je niet ziet en wat je niet ziet.
En er is nog iets. Denk niet dat van nature de schepping aan je voltooid is. Jezus spuwt op de grond en zalft met het drab de ogen - heel lichamelijk. Wil je dat met je laten doen? Maar denkend aan dit gebaar komt dat verhaal weer terug: God in het scheppingsverhaal, de Grote Boetseerder. Jezus in het verhaal is bezig met waar de Vader bekend om staat. Hij maakt verhaals-gewijs af waar de vader mee begonnen is. Alsof de schepping alleen van begin af aan een aanbod is. Wij mogen het werk afmaken dat God begonnen is. Hoe moet dat dan? Door te doen als God.
Een
vraag die wonderen doet
Jezus ziet. De leerlingen vragen naar wat hij ziet. Het zijn echte leerlingen.
Ze volgen Jezus' ogen op de voet. Maar opmerkelijk is, dat ze hun eigen
vraag niet vertrouwen. Ze komen bij voorbaat al met een antwoord: er moet
schuld zijn en zonde. Wat zij zien is voor hen resultaat van het verleden.
Maar Jezus kijkt anders. Voor Hem is wat hij ziet 'om te doen'. Waar zij
zich distantiëren door met hun vinger zonde aan te wijzen, identificeert
hij zich met het slachtoffer. Hij is met hem begaan. Dan gebeuren er wonderen.
De werkelijkheid is geen alibi voor beter weten. In het hele verhaal blijkt
dat op te spelen. De buren weten, de mensen die hem van vroeger kennen
weten, zijn ouders weten en de Farizeeën weten. De leerlingen gebruiken
het woord weten niet. Maar wat ze als weten naar voren brengen wijst Jezus
af. Noch … noch … maar. En dan komt het geheim van dit verhaal
over Jezus. Wie is hij? Wat ziet hij in het voorbijgaan? Wat betekent
zijn zien? Wat Jezus ziet is niet het resultaat van het verleden. Wat
Hij ziet biedt blijkbaar een mogelijkheid waar nog niet aangedacht is.
Zijn zien leert ons, anders te leren kijken. Er is een reëel alternatief.
Dat biedt het woord de werken van God doen. Alsof wij daarbij uitgenodigd
zijn.
Het
onverwachte
Daarmee is eigenlijk alles verteld. Wat Jezus met de mens blind uit geboorte
doet vertelt het verhaal. Hij laat te midden van de anderen in deze geschiedenis
zien, wat zijn zien betekent, wat het zeggen wil, als Hij je ogen opent.
Geschiedenis, wat ons overkomt, biedt de mogelijkheid van een keuze. Je
kunt kiezen voor het goede dat je overkomt. Ook al zie je dat zelf om
te beginnen niet. Een ander opent je de ogen, leert je te kiezen.
 |
Wat
kiezen?
de
tekeningen zijn van
|